Εορτασμός Εθνικών Επετείων 25ης Μαρτίου και 1ης Απριλίου

01 Απρ 2017

Ομιλία του Προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου

Ελληνίδες, Έλληνες,

Την 25η Μαρτίου και την 1η Απριλίου κάθε χρόνο, κορυφαίες αξίες του Έθνους μας αναδεικνύονται ξανά για να εκδηλώσουν τους άρρηκτους δεσμούς ανάμεσα στην Ορθοδοξία, τον Ελληνισμό και το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας.

Περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στιγμή, στρέφουμε την σκέψη μας σε ώρες δόξας, τιμής και απαράμιλλου μεγαλείου, σε κορυφαίες στιγμές αυτοθυσίας αλλά και συναίσθησης της ευθύνης απέναντι στην πατρίδα, τη θρησκεία και τον πολιτισμό μας.

Τέτοιες μέρες ανασταίνουμε και πάλι μέσα μας ανθρώπους που δεν λογάριασαν τίποτα μπροστά στο χρέος, που δεν δείλιασαν ακόμη και ενώπιον της επιλογής ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο.

Τέτοιες μέρες μετράμε ξανά το τι μπορούμε να πετύχουμε αν ενωμένοι αγωνιζόμαστε για τον ίδιο σκοπό. Αν βάζουμε τις αξίες και τα ιδανικά μας πάνω απ’ όλα. Αν έχουμε σε πρώτη προτεραιότητα την πατρίδα μας και το μέλλον της. Το βάδισμα της στην ιστορία.

Αν είμαστε σήμερα εδώ, δεν μπορεί να αποδοθεί σε τίποτα άλλο παρά στην συνειδητοποίηση και τη διαχρονική μάχη για την επικράτηση κορυφαίων αρχών και αξιών.

Διότι, αν κληρονομήσαμε αξίες όπως ο διάλογος, η δημοκρατία, η υπευθυνότητα και ο αλληλοσεβασμός, ήταν γιατί σεβόμασταν εμείς οι ίδιοι την ιστορία μας και την ύπαρξη μας.

Η αναπόσπαστη από τα πανάρχαια χρόνια σύνδεση των εννοιών του Έλληνα και της ελευθερίας δεν είχε ποτέ να κάνει μόνο με την απεξάρτηση από τον κάθε ζυγό, ή με το κοινό ανθρώπινο δικαίωμα και αγαθό όπως το καθορίζουν οι διάφοροι συνταγματικοί χάρτες.

Πέρα και πάνω από αυτά, η Ελληνική Ελευθερία είναι η ανύψωση της ηθικής συνείδησης πολύ πάνω από τα κοινά ανθρώπινα μέτρα.

Η 25η Μαρτίου 1821, σηματοδότησε μια από τις πιο λαμπρές περιόδους της Ελληνικής και της Παγκόσμιας ιστορίας. Ο αγώνας του 1821 είναι που θεμελίωσε το Ελληνικό κράτος. Έδωσε υπέροχα δείγματα της αρετής του Έλληνα, φλόγισε τις καρδιές και συγκίνησε ολόκληρη την Ευρώπη για τον ηρωισμό και τα απαράμιλλα κατορθώματα του.

Η παράδοση, ένας ολόκληρος πολιτισμός που περήφανα πρέπει να βαραίνει όλους μας, δεν μπορούσε να συνεχίσει να αποτελεί φλόγα που κρυφόκαιε. Αναζωπυρώνεται από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό στην Αγία Λαύρα και θεριεύει από τον Κολοκοτρώνη στα Δερβενάκια, τον Διάκο στην Αλαμάνα, τον Καραϊσκάκη στην Αράχοβα, τους Μπουρλοτιέρηδες στη θάλασσα και τόσους άλλους αγωνιστές που ξανάφτιαχναν την Ελλάδα.

Ελληνίδες, Έλληνες,

Την 1η Απριλίου του 1955 η φλόγα της λευτεριάς πυρπολεί τη δική μας ψυχή. Τη ψυχή των Ελλήνων της Κύπρου. Ούτε ο Άγγλος κυρίαρχος πετυχαίνει να νοθεύσει την ηθική και εθνική συνείδηση.

Ο Ελληνισμός της Κύπρου, ορμώμενος από τις ίδιες αστείρευτες πηγές της Ελληνικής παράδοσης, παίρνει την απόφαση να αγωνιστεί ενάντια στην αποικιοκρατία και να ζήσει ελεύθερος.

Με πρωτεργάτες τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τον Στρατηγό Διγενή η Κύπρος προχωρεί στον δικό της ιερό όρκο που μέσα από την ΕΟΚΑ παίρνει σάρκα και οστά, ζητώντας τη δικαίωση.

Το ένα κατόρθωμα διαδέχεται το άλλο και η κάθε στιγμή γίνεται πιο μεγάλη από την προηγούμενη.

Τα σχολεία μετατρέπονται σε κρυφά σχολειά της λευτεριάς. Οι σάκες των αγοριών μικρές οπλαποθήκες. Στα τίμια εργαλεία των εργαζομένων νέων, περιλαμβάνεται η χειροβομβίδα και το όπλο.

Ο πνευματικός εξοπλισμός αποδεικνύεται ισχυρότερος αυτού ακόμη του Βρετανικού Στρατού.

Δεν λυγίζει μπροστά στην αγχόνη. Δεν σβήνει μετά τα ολοκαυτώματα.

Οι συλλήψεις, τα φρικτά βασανιστήρια, οι φυλακίσεις και τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως τον τροφοδοτούν με περισσότερη δύναμη παρά να τον τιθασεύουν.

Στα τέσσερα επικά χρόνια του Κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα, ο Ελληνισμός επαναβεβαιώνει την προσήλωση του στα ιδανικά που τον καταξίωσαν και τον κινούν ιστορικά και βιωματικά. Ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. αποτελεί ακόμη μια ανανέωση των πηγών που δροσίζουν τις φλέβες του νεοελληνικού βίου.

Οι αγωνιστές του 55-59 με τον ηρωισμό και την αυτοθυσία τους έκαναν τα στενά κρησφύγετα του Μαχαιρά, του Δικώμου, του Λιοπετρίου και των άλλων πεδίων της τιμής να πλατύνουν, για να χωρέσουν μέσα Σαλαμίνες και Θερμοπύλες, Κούγκι, Μεσολόγγι και Ψαρά.

Και έκαναν αδιαμφισβήτητη ιστορική πραγματικότητα ένα ακόμα χρυσό κεφάλαιο της ιστορίας, συνέχεια και επιβεβαίωση όλων των προηγουμένων.

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ δεν ήταν ένα τυχαίο ξέσπασμα. Ούτε το μεθύσι της στιγμής ή ένας ξεσηκωμός αγανάκτησης. Ήταν η συνέχεια της ιστορίας που γινόταν πράξη. Ήταν η ακλόνητη πίστη στην καταγωγή και τη ρίζα, η τεράστια ευθύνη απέναντι στην πατρίδα.

Οι αγώνες του Έθνους μας, αναδεικνύουν πρώτα απ’ όλα τις αρχές και τις αξίες του λαού μας. Εξηγούν πως άντεξε ο Ελληνισμός μέσα από τους αιώνες και δείχνουν σε όλους εμάς τους σύγχρονους Έλληνες τις ιστορικές παρακαταθήκες που κουβαλάμε.

Ελληνίδες, Έλληνες,

Τέτοιες ώρες που η σκέψη μας, το μυαλό και η συνείδηση μας φωτίζουν κορυφαίες στιγμές όπως αυτές του 1821 και του 1955 είναι ώρες επικοινωνίας με τις ιστορικές μας πηγές. Γυρίζοντας στις Εθνικές μας ρίζες βρίσκουμε ως Έλληνες τον καλύτερο εαυτό μας. Μαθαίνουμε να ξεχωρίζουμε το σημαντικό από το ευτελές. Επαναπροσδιορίζουμε τις προτεραιότητες μας.

Η παλιγγενεσία του 21 και το ηρωικό έπος της ΕΟΚΑ, άντεξαν και μεγαλούργησαν υπό τις πιο άνισες και αντίξοες συνθήκες, ακριβώς γιατί οι Έλληνες έμειναν προσηλωμένοι στα νάματα των ελληνοχριστιανικών ιδεωδών που κράτησαν τον ελληνισμό ανέπαφο από τις επιρροές τόσων και τόσων κατακτητών.

Ακόμη και σήμερα, στην προοδευτική Ευρώπη, που υπόκειται σε αυτή την τρομακτική τρομοκρατική επίθεση, προτάσσονται οι αξίες του Χριστιανισμού και του αρχαίου Ελληνικού και Ρωμαϊκού πολιτισμού ως το ανεξίτηλο υπόβαθρο των κοινών αξιών μας.

Την ώρα που δοξάζουμε τους εθνικούς μας αγώνες, αυτές τις αξίες είναι που αναδεικνύουμε. Την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα, την υπευθυνότητα απέναντι στην οικογένεια και το κοινωνικό σύνολο, την ηθική και την ανθρώπινη αλληλεγγύη και τη δημοκρατία. Υπερασπιζόμαστε τα αυτονόητα.

Και θέλω να είμαι απόλυτος στο εξής: H ιστορική μνήμη δεν είναι εμπόδιο στη λύση του Κυπριακού. Αντιθέτως, μια βιώσιμη λύση του Κυπριακού μπορεί μόνο να στηριχθεί στον αλληλοσεβασμό. Και για να σεβαστούμε τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, είναι προϋπόθεση να σεβόμαστε πρώτα απ’ όλα τους εαυτούς μας.

Φτάνει ο σεβασμός στην ιστορία μας, να αποτελεί γνήσια πηγαία και αληθινή ανάγκη και όχι μικροπολιτική σκοπιμότητα. Να διατηρούμε ζωντανή την ιστορία μας καθημερινά, όπως κάνουμε και εδώ σήμερα, όπως δεν σταματήσαμε να κάνουμε ποτέ και όπως θα συνεχίσουμε να κάνουμε στο μέλλον.

Ελληνίδες και Έλληνες,

Ζούμε σήμερα ένα χρονικό σημείο όπου οι αποφάσεις που εμείς λαμβάνουμε, θα οριοθετήσουν και θα καθορίσουν το μέλλον της πατρίδας μας.

Αγωνιζόμαστε να πετύχουμε την απελευθέρωση της πατρίδας μας. Να δημιουργήσουμε όλοι οι Κύπριοι μαζί, μια νέα προοπτική πραγματικής ειρήνης και ασφάλειας, στη βάση διεθνών και ευρωπαϊκών αρχών.

Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να ξεπουλούμε πατρίδες. Δεν έχουμε δικαίωμα να εφησυχάζουμε και να επικεντρωνόμαστε στην καθημερινότητα, την ώρα που βρισκόμαστε στο σταυροδρόμι της ιστορίας. Ούτε και έχουμε άδεια από την ιστορία να σταματήσουμε να προσπαθούμε για να ζήσουμε ξανά σε ολόκληρη την πατρίδα μας.

Προπαντός όμως, δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να διχάζουμε τον λαό μας. Πληρώσαμε ανεπανόρθωτα την εθνική διχόνοια στο παρελθόν.

Γνωρίζουμε και τις δυσκολίες και τους κινδύνους. Ξέρουμε όμως ταυτόχρονα και την ελπίδα του λαού μας για ένα καλύτερο αύριο.

Αλλοίμονο αν παραιτηθούμε επειδή φοβούμαστε το αποτέλεσμα. Διότι δίπλα από τον φόβο, υπάρχει η ελπίδα. Υπάρχει η προοπτική μιας συμφωνίας που θα ενώνει την πατρίδα μας, αλλά και θα απελευθερώνει τις τεράστιες δυνατότητες που η Κύπρος μπορεί να αξιοποιήσει, εάν αποκτήσει τον ρόλο που μπορεί και πρέπει να έχει, σε αυτό το πολύπαθο γεωγραφικό σημείο του κόσμου.

Η εθνική ευθύνη δεν πρέπει να μας χαρακτηρίζει μόνο σε περιόδους όπου καλούμαστε στα όπλα. Η ευθύνη απέναντι στην πατρίδα και το έθνος, είναι ακόμα πιο επιβεβλημένη σε περιόδους ειρήνης. Πολύ περισσότερο όταν η ειρήνη που βιώνουμε σήμερα είναι επίπλαστη και μπορεί ανά πάσα στιγμή να μεταβληθεί.

Τώρα είναι η ώρα που οφείλουμε όλοι να στηρίξουμε την μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, για να επαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις και να βρεθεί επιτέλους λύση στο κυπριακό πρόβλημα.

Δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το αποτέλεσμα. Η συμπεριφορά της Τουρκίας δεν μας το επιτρέπει. Μπορούμε όμως να είμαστε απόλυτα σίγουροι για τη δική μας θέληση και αποφασιστικότητα. Ότι θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να φτάσουμε στην ευλογημένη ώρα της απελευθέρωσης του τόπου μας.

Ελληνίδες και Έλληνες,

Το συμφέρον της πατρίδας είναι που έβαζαν πάνω απ’ όλα οι ήρωες μας. Και σήμερα, τις ημέρες αυτές που η ιστορική μνήμη και η συναίσθηση του Εθνικού καθήκοντος αναγεννιούνται και αναβαπτίζονται, οφείλουμε όλοι μας να αντιληφθούμε τις ευθύνες μας απέναντι στην ιστορία.

Δεν είναι μόνο χρέος μνήμης στους ανθρώπους που έδωσαν την ζωή τους για τις αξίες αυτού του Έθνους.

Είναι χρέος ζωής του καθενός από εμάς. Χρέος επιβίωσης απέναντι στα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας, αλλά και υποχρέωση απέναντι στους αγώνες μας να είναι ξανά η πατρίδα μας ολόκληρη.

Αυτοί που μεγαλούργησαν με τις πράξεις τους αλλά κυρίως με την ψυχική τους δύναμη και αυταπάρνηση, δείχνουν σ’ εμάς το πόσο βαρύ πρέπει να νοιώθουμε το χρέος και την ευθύνη απέναντι στην πατρίδα. Το πόσο πρέπει να παραμερίζουμε τους εγωισμούς και τις μικρότητες για να μπορούμε να εκτελούμε το πραγματικό καθήκον μας. Το πραγματικό μεγαλείο και την αληθινή καταξίωση.

Ζήτω η 25η Μαρτίου!

Ζήτω η 1η Απριλίου!

Ζήτω οι Ήρωες μας!

Σας ευχαριστώ. Να είστε καλά.